Investeren in de Afrikaanse jeugd

Voor Joe Joseph gaat het bij het ondersteunen van jongeren niet om het bieden van kortetermijnoplossingen, maar om het investeren in verandering op de lange termijn.

Vanuit de overtuiging dat het aanleren van een vaardigheid een kettingreactie teweegbrengt die generaties lang kan voortduren, hebben Joe en zijn vrouw hun filantropische inzet gericht op onderwijs, empowerment en initiatieven die mensen in staat stellen een duurzame toekomst op te bouwen.

“Ik beschouw dit niet echt als donaties. Ik beschouw het als investeringen,” Joe legt het uit. Voor hem ligt het echte rendement in het zien hoe jongeren waardevolle vaardigheden ontwikkelen, een duurzaam inkomen verdienen, hun gezinnen onderhouden en een bijdrage leveren aan hun gemeenschap.

Wat Young Africa onderscheidde, was het vermogen om deze focus op praktische vaardigheden te combineren met een model dat op grote schaal impact kan genereren. Joe, die eerder individuele scholen en weeshuizen had ondersteund, zag het potentieel van de aanpak van Young Africa om duizenden jongeren in meerdere landen te bereiken en tegelijkertijd de resultaten op de lange termijn te meten. Als iemand die waarde hecht aan meetbare impact, kijkt Joe verder dan individuele succesverhalen. Hij wil inzicht krijgen in hoeveel jongeren hun opleiding afronden, een baan vinden en op weg zijn naar economische onafhankelijkheid. Juist deze combinatie van schaalgrootte, duurzaamheid en bewezen resultaten heeft hem ervan overtuigd het werk van Young Africa te steunen.

In dit interview vertelt Joe waarom hij van mening is dat investeren in Afrikaanse jongeren een van de meest effectieve manieren is om blijvende verandering teweeg te brengen.

1. Kunt u ons iets over uzelf vertellen en hoe u voor het eerst in aanraking bent gekomen met Young Africa?

Ik ben opgegroeid in India en ben later naar de Verenigde Staten verhuisd om mijn MBA af te ronden. Ik heb mijn hele loopbaan in de beleggings- en financiële sector gewerkt, voordat ik ongeveer tien jaar geleden met pensioen ging. Mijn vrouw en ik kwamen tot de conclusie dat er meer in het leven is dan alleen werk, en sindsdien besteden we een groot deel van onze tijd aan zaken die ons na aan het hart liggen.

Mijn band met Young Africa ontstond op een onverwachte manier. Toen ik ongeveer 10 of 11 jaar oud was, werd ik lid van de padvinders op school. Een van de leiders was broeder Raj, die een enorme invloed op mijn leven heeft gehad. Hij was oprecht vriendelijk, zorgzaam en erg leuk in de omgang, en velen van ons die hem kenden, denken nog decennia later met veel genegenheid aan hem terug.

Enkele jaren geleden kwam ik via een voormalige klasgenoot weer in contact met Raj. We konden meteen weer verdergaan waar we waren gebleven, en via hem kwam ik te weten wat Young Africa allemaal deed. Raj stelde mij voor aan Dorien, en nadat ik had gehoord over de organisatie en haar visie, dacht ik:, “Als deze twee mensen erbij betrokken zijn, moet het wel iets de moeite waard zijn.”

2. U hebt Young Africa inmiddels met twee opmerkelijke donaties gesteund. Wat heeft u ertoe aangezet om deze toezegging te doen?

Mijn vrouw en ik hebben in de loop der jaren een aantal non-profitorganisaties gesteund, maar onderwijs is altijd de rode draad geweest in onze donaties. Wij geloven sterk in het gezegde:, “Als u iemand een vis geeft, voorziet u hem van voedsel voor één dag. Als u hem leert vissen, kan hij zichzelf zijn hele leven lang van voedsel voorzien – en het vervolgens aan anderen doorgeven.” Daar komt het echte domino-effect vandaan.

In plaats van louter kortetermijnhulp te bieden, geven wij er de voorkeur aan om op lange termijn in mensen te investeren. Investeren in jongeren betekent dat zij nog 30 of 40 jaar de tijd hebben om een bijdrage te leveren aan hun gezinnen, gemeenschappen en de samenleving. Wij zijn van mening dat dit een veel groter rendement oplevert dan het louter voorzien in onmiddellijke behoeften.

Onze donaties zijn altijd gericht geweest op drie gebieden:

• Ondersteuning van ernstig kansarme kinderen, waaronder kinderen die door HIV/AIDS zijn getroffen.
• Het bevorderen van onderwijs voor meisjes en vrouwen, omdat onderwijs voor vrouwen blijvende voordelen oplevert voor hele gezinnen en toekomstige generaties.
• Het stimuleren van praktische technische en beroepsgerichte vaardigheden bij jongeren die wellicht geen universitaire opleiding zullen volgen, maar wel over waardevolle talenten en vaardigheden beschikken.
  Ik beschouw dit niet echt als donaties. Ik beschouw het als investeringen.

3. Wat sprak u het meest aan in de aanpak van Young Africa op het gebied van jeugdwerkgelegenheid en ondernemerschap?

Een van de grootste verschillen voor ons was het vermogen van Young Africa om op grote schaal te opereren. Voorheen hadden wij individuele scholen en weeshuizen ondersteund, en hoewel die projecten lokaal een betekenisvolle impact hadden, bleven zij geografisch beperkt. Young Africa toonde iets anders aan: een model dat in meerdere landen kon worden gerepliceerd. Toen Raj en Dorien uitlegden hoe de organisatie haar aanpak in heel Afrika verspreidt, trok dat onmiddellijk mijn aandacht. Het tweede aspect dat mij aansprak, was de focus van Young Africa op praktische vaardigheden. Niet iedereen wil – of kan – naar de universiteit gaan. Veel jongeren blinken uit in handwerk. Door mensen op te leiden tot monteurs, technici, lassers, bouwvakkers of ondernemers worden duurzame kansen gecreëerd die van essentieel belang zijn voor opkomende economieën. Onze eerste investering in Young Africa sprak ons ook aan omdat deze de toegang tot kleine leningen voor ondernemers ondersteunde. Veel hardwerkende mensen hebben goede ideeën, maar hebben geen toegang tot kapitaal. Hen helpen bij het opzetten van een bedrijf leek ons een innovatieve manier om kansen te creëren.

4. Is er een bepaald verhaal, een bepaalde ervaring of een bepaald gesprek geweest dat uw vertrouwen in het werk van Young Africa heeft versterkt?

De oorspronkelijke aanleiding voor mijn vrouw en mij om ons in te zetten voor liefdadigheid vond vele jaren geleden plaats. Wij hoorden over een klein meisje dat naast haar moeder was aangetroffen nadat haar moeder aan aids was overleden. Onze eigen kinderen waren destijds ongeveer even oud, en dit raakte ons diep. Wij vroegen ons af hoe twee kinderen van vergelijkbare leeftijd zo’n totaal verschillende start in het leven konden hebben. Die ervaring bracht ons er aanvankelijk toe een weeshuis te steunen. Van daaruit raakten we betrokken bij onderwijs voor kwetsbare kinderen, vervolgens bij onderwijs voor meisjes en uiteindelijk bij beroepsonderwijs. Wat Young Africa betreft, was het niet één individueel verhaal dat mijn vertrouwen versterkte, maar het vermogen van de organisatie om op grote schaal impact te creëren.

Ik ben iemand die van cijfers houdt. Individuele verhalen zijn belangrijk, maar ik wil ook weten:

• Hoeveel jongeren behalen hun diploma?
• Hoeveel mensen vinden een baan?
• Hoeveel mensen komen uit de armoede?
• Welk meetbaar verschil wordt er gerealiseerd?
  Het vermogen om grootschalige, meetbare resultaten aan te tonen, heeft mij ervan overtuigd dat Young Africa het waard was om te steunen.

5. Veel mensen willen een verschil maken, maar weten niet goed waar ze moeten beginnen. Wat zou u zeggen tegen iemand die overweegt organisaties zoals Young Africa te steunen?

Ten eerste: steun een doel dat werkelijk aansluit bij uw eigen overtuigingen en waarden. Ten tweede: let goed op de mensen die leiding geven aan de organisatie. Gedurende mijn hele loopbaan als belegger heb ik geleerd dat de leiderschapscultuur vaak de belangrijkste voorspeller van succes is. Ik kijk naar de ethiek, integriteit, visie en drijfveren van de mensen die een organisatie leiden. Pas daarna kijk ik naar de effectiviteit. Sommige mensen laten zich inspireren door individuele succesverhalen. Anderen, zoals ik, willen inzicht krijgen in meetbare resultaten, zoals slagingspercentages, arbeidsparticipatie en de impact op de lange termijn. Er is niet één juiste manier om succes te beoordelen, maar u dient te weten wat voor u belangrijk is voordat u beslist waar u uw steun aan wilt verlenen.

6. Wat geeft u, met het oog op de toekomst, hoop voor de toekomst van jongeren in Afrika, en welke rol kan filantropie volgens u spelen bij het creëren van kansen?

“Persoonlijk denk ik niet echt in termen van filantropie.

Ik denk in termen van investeren in de Afrikaanse jeugd. Het verlenen van noodhulp neemt een belangrijke plaats in, maar lost op zichzelf geen problemen op de lange termijn op. Verandering op de lange termijn ontstaat doordat jongeren vaardigheden worden bijgebracht waarmee zij economisch onafhankelijk kunnen worden. Het rendement van die investering is voor mij niet van financiële aard. Het rendement bestaat erin te zien hoe iemand waardevolle vaardigheden ontwikkelt, een duurzaam inkomen verdient, een gezin onderhoudt en niet langer afhankelijk is van overheden of hulp. Als een jongere bijvoorbeeld een beroepsopleiding volgt en gedurende zijn of haar leven aanzienlijk meer verdient dan anders het geval zou zijn geweest, dan vertegenwoordigt dat verschil het rendement op de oorspronkelijke investering in zijn of haar opleiding.

Zo definieer ik succes. Als u één jongere zou kunnen ontmoeten wiens leven door Young Africa is veranderd, wat zou u hem of haar dan vragen?
In plaats van te vragen: “Hoe heeft Young Africa uw leven veranderd?”, zou ik het volgende willen vragen:

“Wat zou u hebben gedaan als er geen Young Africa was geweest?”

Ik denk dat het antwoord op die vraag u veel meer zegt over de werkelijke impact van de organisatie.